Կաթ’,կաթ’,կաթ’…
Սա սովորական անձրև չէ,այլ աշնան ոտնաձայները: Գեղեցիկ է,հիասքանչ ու գույներով լի է աշունը,սակայն միաժամանակ այնքան մելամաղձոտ: Փողոցները դատարկ են,միայն գիշերային խորը լռության մեջ<<նվագում>>է քամին,նվագում է աշնան մեղեդին,իսկ ովքեր են պարում,իհարկե տերևները: Իսկական աշնանային պարահանդես է: Հորիզոնը շառագունեց,երևաց արևը,բայց նա առաջվա պես էլ չի ջերմացնում,այլ ուղղակի իր մարող պայծառ ժպիտով շշնջում է քաղաքին.<<Աշուն է եկել>>:
No comments:
Post a Comment